Een huis in de Martin Luther Kingstraat
Een uur of twee ‘s middags in de online les aan ‘alfa’s’, jargon voor analfabete en langzame leerders van docenten Nederlands als tweede taal (NT2). We hadden de woordenschat rond ‘het huis’ behandeld. Ik had steeds foto’s laten zien en cursisten de beurt gegeven. ‘Wat is dit?’ ‘Weet je wat dit is?’ Daarna liet ik de foto met de bijbehorende term zien. Af en toe gaf een foto aanleiding tot vragen als ‘Heb jij een tuin?’, ‘Hoeveel slaapkamers heeft jouw huis?’, ‘Woon je in een stad of een dorp?’ Dit zorgt voor meer taalproductie en het inslijpen van nieuwe woorden. Ik liet een plaatje zien van een envelop met een adres. We spraken over de straatnaam en de postcode. Ik gaf de opdracht aan iedere cursist om een foto te maken van zijn/haar straatnaambordje. Dit soort opdrachten vinden de meesten leuk om te doen. Even naar buiten, even iets van jezelf laten zien.
Na de pauze hadden een paar enthousiastelingen al een foto gestuurd die ik via Whatsapp online liet zien aan de klas. Een jonge Syrische vrouw had nog geen tijd gehad de foto te maken, ze zat met haar jonge kind thuis. “Hoe heet jouw straat?”, vroeg ik haar. “, “Uuuh…,” ze dacht na: “Een hele lange naam.” Ze probeerde het uit te spreken, maar ik verstond het niet.
De volgende dag stuurde ze alsnog de straatnaam getypt in Whatsapp. “Hee, wat leuk, je woont in de Martin Luther Kingstraat!”, zei ik in de les, en vroeg: “Weet je wie dat was, Martin Luther King?” ‘Nee.’ Even was ik verbaasd, maar ik realiseerde me snel dat dat iets zegt over mijn westerse kijk op de geschiedenis. “Weet iemand anders het misschien?” De overige 5 cursisten, ook Syriërs, schudden hun hoofd. Geen idee. Ik liet via Google foto’s van Martin Luther King zien. “I have a dream?”, probeerde ik, “Tegen racisme?” Helaas, geen herkenning, maar dit was natuurlijk een uitgelezen kans om even aan te haken bij de actualiteit. Ik vertelde dat Martin Luther King een hele bekende zwarte Amerikaan was, die in de jaren zestig van de vorige eeuw leefde. Hadden ze gehoord van de protesten deze en vorige week, de demonstraties tegen politiegeweld en racisme? Nee… Ik liet wat foto’s van recente demonstraties liet zien en toen knikten een paar mensen. Maar ik zag dat het een ver van hun bed show was. Tja, als je nauwelijks kan lezen en schrijven en al helemaal niet in het Nederlands, dan heb je meestal weinig weet van de geschiedenis van andere landen en volg je misschien het nieuws niet, hooguit op Arabische zenders. Ik weet van sommige cursisten dat ze vanwege stress en traumatische ervaringen ook dat nieuws soms liever vermijden. Toch komt via de taalklas de wereld en alles wat hier gebeurt een beetje hun huis binnen. En dat huis kan zomaar in de Martin Luther Kingstraat staan.
